Dla lekarzy

Infekcja Clostridium difficile

 

Od 5 maja 2014 IMD Oderland wprowadził dwustopniową diagnostykę szczepów Clostridium difficile produkujących toksyny.

 

Powód wprowadzenia dodatkowych metod diagnostycznych

Stwierdzenie obecności toksyn Clostridium difficile jest dobrym markrem potwierdzającym infekcję szczepem produkującym toksyny. Pomimo tego w poszczególnych przypadkach możliwe jest uzyskanie wyników fałszywie negatywnych, ponieważ czasem produkcja toksyn jest niewielka lub toksyna rozmieszczona jest nierównomiernie w materiale i może w kale ulegać przyspieszonemu rozkładowi. W takim przypadku przydatna jest analiza z użyciem wytrzymałego antygenu w celu zwiększenia czułości.

 

Przebieg analizy

Pierwszym krokiem jest przeprowadzenie bardzo czułego testu z użyciem enzymu dehydrogenazy glutaminianowej. Negatywny wynik z bardzo dużym prawdopodobieństwem wyklucza infekcję wywołaną Clostridium difficile.

Drugim etapem w przypadku pozytywnego wyniku pierwszego testu jest stwierdzenie obecności toksyny jako markera aktywnej infekcji.

 

Materiał badany:

kał biegunkowy.

Probówka z kałem powinna być wypełniona w ok. 1/3 objętości

 

Wskazania do wykonania badań w kierunku Clostridium difficile

Wyłącznie u pacjentów z objawami klinicznymi (biegunka)

  • terapia antybiotykowa w przeciągu ostatnich dwóch miesięcy,

  • pajenci z grupy ryzyka (wiek >65 lat, niewydolny układ immunologiczny, ciężkie choroby ogólne, choroby układu pokarmowego, pacjenci szpitalni i ambulatoryjni),

  • biegunka trwająca dłużej niż trzy dni.

 

Kryteria efektywnego leczenia

Sukces w postępowaniu diagnostycznym i terapeutycznym jest jasno zdefiniowany na podstawie objawów klinicznych. Kontrola mikrobiologiczna po wyzdrowieniu nie jest konieczna.

 

Osobliwości z punktu widzenia higieny

  • clostridia wytwarzają spory,

  • spory nie są wrażliwe na działanie alkoholowych środków do dezynfekcji skóry,

  • ubranie ochronne i rękawiczki są niezbędne,

  • po dezynfekcji rąk muszą one zostać dodatkowo umyte!

 

Izolacja chorego

W trakcie trwania objawów chorobowych i nie dłużej niż po 2-3 dni po ich ustaniu.

 

Obowiązek zgłoszenia

Obowiązkowi zgłoszenia właściwej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej podlegają przypadki:

  • o ciężkim przebiegu (leczenie na intensywnej opiece lub wymagające chirurgicznej interwencji),

  • w przypadku nawrotu infekcji,

  • zgon w miesiąc po postawieniu diagnozy,

  • częste zapadanie na infekcje.

     

Charakterytyka czynnika chrobotwórczego:

  • obligatoryjne beztlenowe grammpozytywne pałeczki,

  • wytwarzanie sporów odpornych na czynniki środowiskowe,

  • wywoływanie infekcji przez szczepy produkujące toksynę.

 

Obraz choroby (objawy kliniczne):

  • nagły początek z wystąpieniem wodnistej biegunki o charakterystycznym zapachu zgnilizny

    (minimum 3 wypróżnienia w ciągu dnia przez dwa lub więcej dni),

  • bóle w podbrzuszu, leukocytoza i hipoalbuminemia,

  • w ciężkich przypadkach: zapalenie jelit z krwawieniem, zapalenie jelita grubego, powiększenie jelit na skutek działania toksyn, perforacja jelita, opisano również przypadki śmiertelne.

 

Terapia:

  • jeżeli to możliwe, należy przerwać antybiotykoterapię,

  • metronidazol: 4x250 mmg lub 3x500 mmg dziennie doustnie,

  • wankomycyna: 4x125 mmg dziennie dosutnie,

  • fidaksomycyna: 2 razy dziennie 200 mmg dosutnie przez 10 dni.

 

 

W razie pytań jesteśmy do Państwa dyspozycji

 

Dr. med. Dirk Bandt

 

Lekarz specjalista mikrobiolog


Szukaj

Kontakt
IMD Labor Oderland GmbH
MVZ Ärztliches Labor Dr. Frank Berthold und Kollegen
Am Kleistpark 1
15230 Frankfurt (Oder)
T: +49(0) 335 5581-100
F: +49(0) 335 5581-160
> email
> Dojazd
> Impressum

Unser Internetauftritt in Deutsch:
> www.imd-oderland.de/